افـسوس بـخور مـادرم ...
 نـاله بـزن براي عـمرت که بـيهوده ، 
 بـراي بـزرگ کـردن مـن گـذراندي ....
 نــميخواهم ناامـيدت کـنم ، 
 امــــا ....
 آن جـوان خـوشـبخت و خــوشـحالي کـه مــيخـواســتي ، " نـــشـدم " !